Hallo! Het liep niet lekker

Nee, het ging woensdag gewoon niet. De spieren bleven stijf en hard. Ik ben voortijdig gestopt. Ik dacht, de volgende gaat wel beter. Ik stretch minder tussentijds thuis. Ik stretch minder voor mijn loopje. Wat ik uitgebreid heb is de warming-up. Zo’n 10 minuten zeker om lekker warme spieren te krijgen. Dribbelen, wandelen dus. Lage BPM, avg 130. Heel veel meer valt niet te melden. De volgende loop wordt beter en dus ook een beter blogje. Kan niet altijd feest zijn **doet het rustig**

Toch wel, nog een toegift. Ik heb aangegeven dat mijn nieuwe schema die van Run[d]2day is. Niet. Een gewaardeerde collega (en loper) van mij heeft een andersoortig schema samengesteld. Zelf. Handwerk. Losjes gebaseerd op de ’souplessemethode’ van Klaas Lok. Met als voornaamste eigenschap, “stabiliseren van het loopsysteem van Martin”. We gaan in dit schema eigenlijk niet over de 30 minuten gedurende 10 weken. We gaan deze wel sneller maken door intervals, steigerungen. Om te eindigen met een week rust gevolgd door een, hopelijk, vlotte 5km wedstrijdloop op 9 april waar ik eerder over sprak.

Iets anders

Wat vinden jullie hiervan? Run[d]2day stelt op haar website, bij de beginners schema’s,

Deze ‘sprintjes’ zijn er om het herstel te bevorderen en ze werken blessurepreventief

Mijn collega en ikzelf ook kunnen hier geen kaas van maken. Hoe kunnen krachtsexplosies eigenlijk helpen aan herstel? Ze zullen eerder, vanwege de extreme inspanningstoename, gaan verzuren en haarscheuren gaan vertonen. De spieren dus. Laat maar eens weten wat jullie hiervan vinden. Een leuke discussie starten lijkt me wel wat. De compli’s zijn leuk en worden zeer gewaardeerd maar een klein debat is niet te versmaden

Gelukt! Mijn eerste echte 30 minuten.

Het beginners schema is voorbij. Afgelopen vrijdag het laatste rondje gedaan. Dat was 30 minuten met moeite. Vandaag de eerste sessie van het nieuwe schema. Opnieuw 30 minuten rustig tempo (Z2?) met aansluitend een sprint van 80 meter. Zie hier welke prestaties dat opleverde.

Een topsnelheid van 15,5 km/u! Ik ben vandaag dus best wel een beetje trots op mezelf. Na 3 maanden trainen kan ik nu op een ontspannen manier 30 minuten hardlopen. Het loopje van vandaag was echt lekker. Kostte me weinig tot geen moeite. Alles leek perfect te gaan. En dat was ook zo. Ik had mezelf wel serieus gefocussed op een rustig loopje. Laag ontspannen tempo. Met een gedegen warming-up vooraf. Eerst 10 minuten ingelopen. Eigenlijk nauwelijks gestretched, tussendoor een beetje. Dit lijkt allemaal te hebben bijgedragen tot de prestatie van vandaag. Maar aansluitend dat sprintje. Wow, te gek. Hartslag schiet naar de 180 BPM en de snelheid naar 15,5km/u. De wind in mijn, weinige, haren. Yes! Dat smaakte dus echt naar veel, en veel meer. Het gaf een kick Woensdag gaan we 4 x 8 minuten lopen , vlot (Z3?) welteverstaan! Tussendoor mag er gedribbeld of gewandeld. Daar zie ik niet tegenop. Ik zie er naar uit. Dit schema is totaal anders dan het eerste schema. Ik verheug me er enorm op.

Dan nog even een ander nieuwtje. Ik ben dus aan het afvallen. Van de 88kg aan het begin van het eerste schema is nu nog maar 86kg over. Alweer een plus. In mijn woonwijk wordt op 9 april de “Paashaaswijckloop” gehouden. Ik heb me voorgenomen dat dat mijn eerste wedstrijd zal worden over een bescheiden 5 km. Nu durf ik dat aan. Het is lekker dicht bij huis. In een vertrouwde omgeving dus wat kan me gebeuren?

Het was een erg mooie dag vandaag

En daar heb ik extra van genoten. Geweldig. Windstil en de zon was bijna voelbaar. Het jasje na zo’n 30 minuten uitgetrokken en verder gelopen in een t-shirt. Da’s trouwens wel leuk in deze tijd van het jaar. Krijg je gelijk nageroepen “zo die heeft de zomer in z’n hoofd”. Haha Alleen in een t-shirt lopen is, mits je goed bent opgewarmd, volgens mij helemaal niet erg. Ik vond het heel prettig lopen en verlangde gelijk naar het voorjaar met korte broek en t-shirt lopen. Perfect lijkt me dat.

Maar voordat ik ging lopen toch nog eens even bij de fysiotherapeut langsgeweest. Ik ken Roel nog van mijn nekklachten dus het was een vertrouwd weerzien. Uitgelegd wat eraan scheelt. “En wat verwacht je nu van mij”, vroeg Roel. Vertelt dat ik een soort van eind-oordeel wel op prijs kon stellen. Analyse, diagnose, hoe noem je dat, wijst uit, volgens Roel, dat we hier te maken hebben met ‘normale’ beginners pijntjes. Een ietwat vaste ‘talus’ (of ’sprongbeen’) maar dat was dan ook alles. Gewoon rustig volgens schema verder gaan met lopen. Hè, dat voelde toch even prettiger.

Dus we gingen lekker lopen vanmiddag. Zoals ik aangaf ging ik voor 15-4-15-4-15. Dat werd dus 15-4-27. Het ging lekker dus waarom stoppen dacht ik onderweg. Ben ik met m’n stomme kop vergeten de footpod te connecten. Dat betekent geen afstand en snelheid deze keer vastgelegd. Jullie moeten het maar geloven. Het rondje ging door Rijnsburg. Klik maar om te kijken waar dat is. Een afstand van 7,59 km het resultaat. Ik ben tevreden. De bewoners in Rijnsburg hebben het in de loop der jaren (decennia) goed gedaan. Onze bloembollen zijn duur verkocht. Leuk om daar eens te lopen.

Goed, het lopen ging lekker. Nadien toch even lekker het linker onderbeen gekoeld met ijs. Dat voelt gewoon lekker. Het schijnt dat andere (meer ervaren) lopers dat ook doen. Het bevalt me wel. Het zeurt nog daar in die buurt, maar ik het er niet meer over hebben. Lijk wel een oud-w&^*&^&*f Het zal vanzelf wel weggaan. Na afloop, ik spring van de hak op de tak, een versnellinkje gedaan. Kijken hoe dat ging. Ook goed. Alhoewel ik dat nog wat beter moet oefenen. Zo ben ik toch weer lekker op schema. Ik zet deze week een punt achter het beginners-schema van Run2Day. Vanaf zondag as start voor mij het vervolgschema voor de beginners. Ik zie er heel erg naar uit.

Het wat beperkte overzicht met data van het loopje van vandaag…

Allo, allo boppers…

Om deze blog extra spannend te maken even een paar steekwoorden:

• blij
• verward
• opgelucht
• vragen
• herstel loop
• lage hartslag
• uitgerust
• kicken

Zo, dat zit erop. Mijn excuses aan jullie. Het was me het weekje wel zeg. Dus geen normale training gedaan wegens eerder gemelde ‘blessure’. Ik ben eerst op woensdag naar het zwembad gegaan. Kennen jullie de term ‘cement’? Nou, dat zwemt (nou ja, zwemt?) dus rond op de woensdag-morgen, en kletsen dat ze doen, pfffff. Eerst Tim naar school en gelijk door naar het zwembad. Even een paar klaagliedjes: teveel chloor, van doorzwemmen niet echt sprake want veel cement. Maar wel mun conditie op peil gehouden. Dat dan weer wel Iemand zei dat je als een pudding uit het bad zou komen. Dat klopte helemaal. Na het zwemmen naar de Hardloopwinkel gegaan. Schoenen mee natuurlijk. Weer een video gemaakt. Voorlopig advies, stablizerende zolen. Afgelopen vrijdag een stevige wandeling gedaan (> 1 uur) met normale schoenen. Niet echt lekker maar het was een goede oefening denk ik dan maar. In het midden van de week, woensdag ofzo, leek er idd sprake van enige verbetering. Nu kan ik zeggen dat de enkel nog zorg nodig heeft maar ad beterende hand is. Althans, zo lijkt het toch.

Hier komt de verwardheid. Wat nu ieg prima lijkt kan morgen, bij wijze van, weer anders zijn. Ik ben wel blij. Blij, omdat ik weer heb gelopen vandaag, ècht blij, sjessus, dat voelde lekker zeg. Opgelucht. Stevig windje, lekker droog, blauwe lucht. Eerst nagedacht over wat ik vandaag dan wilde doen? Mijn schema weer oppakken waar ik was gebleven (20 HL 3W en 10 HL)? Nee, dat was niet zo’n goed idee. Ik heb in mijn oneindige wijsheid gedacht om deze laatste sessie in blokjes van 10 minuten te delen met 4 minuten pauze. Dat werd dus uiteindelijk 15 HL, 4 W, 10 HL, 4 W en >15HL. Het eerste blok in een (te?) stevig tempo gevolgd door echte jog-tempo’s. Dat beviel uitermate goed. Een heel laag tempo (zie de Suunto data) maar wel langer. Je moet het meemaken om te geloven, voor mij dan ieg wel. De hartslag kwam in de 2e en 3e sessie niet boven de 163 BPM met een gemiddelde van 151 BPM. Dat is voor mij toch laag. Om uiteindelijk na zo’n 52 minuten weer thuis te komen met een goed gevoel over de loop, het gevoel dat ik nog ‘over’ had. Een goede graadmeter. Ik wil niet uitgeput thuis komen. Of dat nu allemaal te danken is aan de zolen, of het herstelweekje? Ik weet het echt niet. Ik ga nu zelf mijn oorspronkelijke schema wat aanpassen. Om deze week als overbrugging te nemen alvorens ik weer het ‘oude’ schema oppak. Het loopje van vandaag dient dan als uitgangspunt. Woensdag zal dan worden, 15, 3, 15, 3, 10. Vrijdag 20, 4, 10. Zondag 20, 3, 10. Volgende week woensdag probeer ik dan 30 aan 1 stuk. Alles in een matig tempo. Volgens mij gaat dat positief werken.

Ben ik toch weer terug

Het is gezegd, lopen is niet alleen een fysieke uitdaging. Het mentale krijgt ook een opknapbeurt. Je moet erdoorheen. Ik ben er (nog lang?) niet. Er zullen nog meer pijn ervaringen komen. Mijn 1e kleine hobbeltje is genomen. Ik ben benieuwd wat er nog meer komt. Ik zal niet meer zo lang op me laten wachten met schrijven. Maar ik had er weinig goesting in zakmaarzegguh. Tot later allemaal.

De loop-data: